« نيز به آئين او در روز نهروان همدست و همداستانم » عبدى گفت : درست نگفته اى اگر همدست باشى همانند او خواهى بود ، چنين مگو بلكه بگو : و تابعت كفّه كفّى : « دست من بدنبال دست اوست » تا پيرو او باشى نه انباز او . سيد پس از اين يادآورى مىگفت : من از همهء مردم شاعرترم مگر از عبدى . و آنكه در شعر عبدى بينديشد به پايگاه بلند وى در ميان پيشتازان رجال حديث و بهره مندان از آن ، واقف مىشود - و عبدى را در صف اول جمع آورندگان ، احاديث پراكنده و به نظم آورندگان احاديث دشوار و روايان نوادر و ناشران طرائف آن مىبيند و به بسيارى درايت و روايت وى گواهى مىدهد . و انديشهء بلند و آزمندى بسيار او را در گسترش اخبار مأثورهء خاندان عصمت درمىيابد و همهء اين مطالب را در نمونه‌هاى شعرى وى خواهى ديد . ولادت و درگذشت عبدى بر تاريخ ولادت و وفات اين شاعر وقوف نيافتم و دليلى هم كه ما را به آن نزديك كند بدست نياوردم ، مگر رواياتى كه از او به نقل از امام صادق ( ع ) شنيدى . و اجتماع او و سيد كه زادهء سال 104 ه و در گذشتهء به سال 178 ه است و نيز اجتماع او با ابى داود مسترق و ملاحظهء تاريخ ولادت و وفات ابى داود مسترق كه راوى اوست ما را متوجه مىسازد كه حيات اين شاعر تا سال وفات حميرى ادامه داشته است ، زيرا وفات ابى داود به طورى كه در فهرست نجاشى آمده است در سال 231 ه و به طورى كه در رجال كشى آمده است در 230 ه بوده و وى به نقل كشى 70 سال زندگى كرده است پس ولادت وى بنا بر گفتهء نجاشى 161 ه و بنا به گفتهء كشى 160 ه بوده و طبعا بايد سن او آنگاه كه روايتى از عبدى نقل مىكند مناسب با نقل روايت باشد . و اين لازمهء آن است كه شاعر ، دست كم تا اواخر روزگار حميري مىزيسته باشد . پس اينكه در صفحه 370 جلد 1 « اعيان الشيعه » آمده است كه وفات مترجم